Hãere mai, te Aotearoa (welkom in Nieuw-Zeeland.)

Het is alweer zo’n twee weken geleden dat ik op het vliegtuig ben gestapt om een nieuw avontuur aan te gaan in Nieuw-Zeeland. Tijdens de vorige reis ben ik echt verliefd geworden op het land en daarom heb ik afgelopen zomer in Nederland besloten om terug te gaan. Om even alles achter te laten en de dingen te verwerken wat er de afgelopen tijd is gebeurt. NZ is echt het perfecte land om weer even tot rust te komen. Het mooie van reizen is ook dat je zoveel verschillende mensen ontmoet en de gesprekken die soms ontstaan helpen echt om de dingen te verwerken. Heel bijzonder hoe dat werkt. 

Maar ik ben ook in NZ om te genieten van al het moois dat NZ te bieden heeft. Het plan is om dit keer met de InterCity bus het land verder te gaan verkennen. Tijdens eerste twee weken hier ben ik naar Auckland, Whangerei, Paihia en the Bay of Islands geweest. In dit blog lees je over mijn avonturen hier. 

Auckland 23 nov. – 26 nov.  

Na een lange vlucht van 25 uur ben ik eindelijk aangekomen in Auckland. Hier heb ik een aantal dagen om bij te komen van de vlucht en weer te wennen aan het klimaat. Het begint meteen al lekker met temperaturen van rond de 25ºC en meteen weet ik weer dat de zon hier zo vel is. Meteen op de eerste dag lekker verbrand :)Deze dag heb ik de ferry gepakt om naar Rangitoto Island te gaan. Op dit prachtige vulkanische eiland is het mogelijk om een prachtige wandeling te maken naar de top van de vulkaan. Vanaf hier heb je een mooi uitzicht over het eiland en de skyline van Auckland. De tocht gaat verder naar de lavacaves. Die ontstaan zijn na de uitbarsting van de vulkaan. Het lava is gestold en hierdoor zijn er grotten ontstaan. De omgeving is prachtig begroeid met veel bomen, de bekende varens en kent een unieke samenstelling van vogelsoorten, waarvan enkele niet meer op het vaste land te vinden zijn. Rangitoto is dan ook een beschermd eiland en de overheid doet er alles aan om de boel vrij te houden van ongedierte e.d. Voordat je het eiland omkomt moet je je schoenen schoonmaken en kijken of je geen ratten in je tas hebt.

De volgende dag heb ik meer gebruikt om de komende reis uit te stippelen. De eerste week stond al min of meer vast, maar ik heb nu ook de reis tot aan oud- en nieuw geboekt. 

Whangerei 26-11 t/m 29-11

Na Auckland was het tijd om af te reizen richting Whangerei een leuk plaatsje ten noorden van Auckland. Ik verblijf hier in een hostel vlak bij de Whangerei Falls. De eerste avond heb ik van ook meteen de omgeving verkend en een wandeling bij de watervallen gemaakt. ’s Avonds heb ik een groepje Duitsers ontmoet waarmee ik de volgende dag naar de Abby Caves ben geweest. In eerste instantie wilden we erheen lopen maar we kregen echter een lift aangeboden door een Kiwi die naast het hostel woont. Zij was zelf als kind weleens in de Caves geweest maar dat is alweer een tijd geleden.

De Abby Caves bestaan uit drie grotten waarin Glow Worms leven. We zijn door de eerste grot gewandeld en geklauterd. We wisten dat er water door de grot zou stromen maar we hadden verwacht dat dit ongeveer tot knie diepte zou zijn. Op sommige plekken kwam het echter tot aan je middel en om nou te zeggen dat het lekker warm in de grot was, nou nee… Al met al was het een erg mooie ervaring.

De volgende dag in Whangerei ben ik vanaf de waterval, langs de rivier, naar het dorp gewandeld. De tocht ging door het prachtige bos met de oude Kauri-bomen,

Deze Kauri-bomen zijn ongeveer 500 jaar oud, maar kunnen tot zo’n 1000 jaar oud worden. De eerste 150 jaar groeien de bomen in hoogte om vervolgens in de breedte verder te groeien. Gaande weg verliezen ze hun zijtakken waardoor er vrijwel rechte en later dikke stammen ontstaan. De Maori  gebruikten deze bomen alleen voor speciale doeleinden zoals het bouwen van een waka (Maori kayak) voor speciale aangelegenheden. Ze deden er soms jaren over om te besluiten of en hoe ze een boom gingen omhakken.  Wanneer ze besloten welke boom ze gingen gebruiken werden eerst de bomen aan de west kant omgehakt zodat de boom gehard kan worden door de zon. Helaas behandelden de Europeanen de bomen met veel minder respect en gebruikten veel Kauri-bomen tijdens de kolonisatie van Nieuw-Zeeland. Daardoor is er nog ongeveer 2% van de bomen over. De overheid van NZ doet er dan ook alles aan om de bomen te beschermen. Als je bijvoorbeeld een bos wilt bestreden moet je je schoenen schoonmaken en ontsmetten. Om te voorkomen dat er overdracht is van ongedierte en bacteriën.

Dit maakt een wandeling door het bos er niet minder om. De ecosystemen in het bos zijn divers en er groeien veel verschillende planten en bomen. Ook kijk je je ogen uit naar de grote hoeveelheid vogels die in de bossen voorkomen. 

Paihia – Bay of Islands 29-11 t/m 3-12

Na Whangerei was het tijd om af te reizen naar Paihia en the Bay of Islands. Veel mensen zijn van mening dat het Zuider-eiland mooier is dan het Noorder-eiland. Maar die zijn waarschijnlijk niet in de Bay geweest. Het gebied bestaat uit zo’n 144 eilanden die samen de Bay of Islands vormen een aantal eilanden zijn bewoond, zijn inzet bezit van particulieren of worden beheerd door de overheid. Je kunt hier echt heerlijk tot rust komen tijdens de vele tochten die je er kunt maken. 

De eerste twee dagen in de Bay bracht ik door op “The Rock” een oude veerboot die omgebouwd is tot, ja wat is het eigenlijk?, soort van varend hostel, kayak basis en duikschool? Waar je ook nog kunt vissen en BBQ’en. Het leuk aan reizen is dat je zoveel verschillende mensen ontmoet. Op the Rock heb ik twee dames uit de VS ontmoet. Júlia en Kayla, beide dierenarts en hebben elkaar tijdens de opleiding leren kennen. Júlia werkt en woont nu in Nieuw-Zeeland, we hadden elkaar al even in Whangerei gezien maar toen nog niet echt gesproken. Maar toen we bij het verzamelpunt van de Rock stonden te wachten herkenden we elkaar en raakten we in gesprek. In totaal bestond de groep uit zo’n twintig personen, een aantal uit Amerika, Melbourne en Singapore, heel gezellig dus! 

Het eerste deel van de cruise brengt je naar een baai waar het schip ten anker gaat en de nacht door zal brengen. Tijdens de vaart hiernaar toe kun je met een paint-ballgeweer op een rubber-eendje, die achter de boot aangesleept wordt, schieten. Helaas had ik nu minder geluk dan toen in Taupo waar ik twee keer raak schoot. Aangekomen in de baai hebben we de hengels uitgegooid en geprobeerd wat te vangen. Nou na een uur proberen had ik nog niets gevangen behalve de haak van Júlia. Vissen in goed gezelschap en een biertje is zo verkeerd nog niet! Na het vissen hebben we heerlijk gedineerd en daarna was het tijd om te gaan nachtkayaken. Dat is echt een onbeschrijfelijke ervaring. In deze zee zweven algen die overdag het zonlicht opnemen en ’s nachts als je ze in beweging brengt geven ze weer licht. Met elke roeibeweging die je maakt zie je de “phosphorus” en als je dan naar de prachtige sterren hemel kijkt. Echt onbeschrijfelijk dus. Tja en als je dan in zo’n paradijs bent begin je toch over het afgelopen jaar na te denken. En dan komt het besef dat je je ervaringen niet meer met je vader kunt delen. Toch heb ik wel steeds het gevoel dat hij met me meegeniet van de reis. Net als de vorige reis toen hij zo heeft genoten van alle foto’s en verhalen die ik op dit blog postte. Papa ik mis je!

Na het nachtkayaken hebben we nog een tijd bij de open-haard gezeten op het achterdek en gezellig nagepraat over de dag. De volgende ochtend was het al vroeg tijd om op te staan en de zonsopgang te bekijken. Helaas was het erg grijs en bewolkt en was er niets te zien. Nog maar even naar bed dus om na een uurtje weer op te staan en met een bakje koffie te genieten van het uitzicht in de bay. Na het ontbijt kwamen de mensen aan boord die alleen de dag cruise deden. Daarna zijn we naar de plek gegaan waar we konden snorkelen. Lekker fris water van zo’n 17ºC er was genoeg te zien aan vissen en planten. Maar toch net niet zo bijzonder als het Great Barrier Reef. Na het snorkelen zijn we naar Roberton Island gegaan en een wandeling gemaakt naar het uitkijkpunt op het eilanden. Wederom een prachtig uitzicht over de Bay of Islands waarbij je tot beide uiterste van de Bay kunt kijken. Helaas was het na de wandeling en relaxen op het eiland weer tijd om aan boord te gaan om te lunchen en terug te keren na Paihia. ’s Avonds hebben we met z’n allen nog even gezellig gegeten, om het weekend af te sluiten. De volgende dag zouden onze wegen weer scheiden. Kayla en Júlia zou ik weer tegen komen in Auckland tijdens het concert van Coldplay. 

Voor mij was het de volgende dag weer tijd om de Cape Reinga tour te doen naar het meest Noordelijke puntje van Nieuw-Zeeland. Het blijft ook een bijzonder gezicht hoe de Tasman zee en de Pacific Ocean elkaar ontmoeten. De kleur van het water is anders en door het rif voor de kust is het alsof de twee zeeën echt met elkaar botsen. Na het bezoek aan de Cape reden we via 90Mile beach terug naar Paihia. Dit strand is zo’n 50km lang en er gelden de zelfde regels als op de gewone weg. De meeste mensen proberen er dus te rijden met een gewone auto. Geweldig om dat te zien :). 

De laatste dag in Paihia was het plan om de Cliffs and Caves tour te doen, met een snelle boot de Bay verkennen om vervolgens op een eiland afgezet te worden.  Op het eiland zou ik dan terug wandelen naar de andere kant van het eiland om daar weer opgepikt te worden om terug te keren naar Paihia. Helaas was ik de enige die deze tour geboekt had en dus werd ik overgeboekt naar de Hole in the Rock cruise. Ik kon toen gelukkig wel een aantal uur op het zelfde eiland blijven en daar een rondwandeling te maken. Geen probleem voor mij natuurlijk. Na het verlaten van Paihia kwamen we meteen al dolfijnen tegen. Wat blijven dat ook mooie dieren! Op het eiland heb ik een heerlijke wandeling gemaakt en genoten van het uitzicht. Ook heb ik een aantal bijzondere vogels gespot. Zoals de Tui en een wilde Kakariki. Uiteraard ook de nodige meeuwen en Albatrossen en andere zeevogels. 

Auckland 3-12 t/m 5-12

Terug in Auckland was het ’s avonds dan eindelijk tijd om het concert van Coldplay bij te wonen! Dit blijft ook gewoon een goede band. Chris Martin straalt zo’n energie uit, geweldig om te zien. Er kwamen weer een aantal van mijn favoriete liedjes voorbij. Helaas heb ik die avond Kayla en Júlia niet meer gezien, maar we zouden elkaar de volgende ochtend nog even treffen. Kayla en ik zijn toen naar Waiheke eiland gegaan om een wijntoer te doen. Waar we de nodige wijnen hebben geproefd. ’s Avonds hebben we nog even gezellig gedineerd en voor mij was het toen weer tijd om terug te gaan naar Auckland. Zij bleef nog op het eiland om over een paar dagen door te reizen naar het zuider eiland.

Voor mij begint de reis nu richting het zuiden. Op het moment dat ik dit blog schrijf zit ik in Thames, op de Coromondel Peninsula. Vanaf daar heb ik vier weken tot aan oud- en nieuw om naar Wellington te gaan en vanaf daar de ferry te pakken naar het zuider eiland. Oud- en nieuw vier ik dit jaar in Picton. 

[wdi_feed id=”1″]

2 gedachten over “Hãere mai, te Aotearoa (welkom in Nieuw-Zeeland.)

  1. Wat een intense ervaringen al de eerste twee weken. Heerlijk, fijn dat je ze met ons deelt. Ik snap dat je, je vader op zulke momenten helemaal mist maar wat fijn dat je het gevoel hebt dat hij met je meegeniet! Liefs Mirelle

  2. He, jongen, klinkt fantastisch allemaal; ik hoop dat de kerst ook niet tegen viel. nog bedankt voor je kaartje groetjes van ons. Xx tante S love U!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s