Bay of Plenty

Tauranga

Vanaf de Coromandel Peninsula is het tijd om af te reizen naar de Bay of Plenty. Mijn eerste stop hier is Tauranga, vlak bij Mount Maunganui. In de streek rond Tauranga wordt veel kiwi-fruit verbouwd. Daarnaast is het een belangrijke haven voor Nieuw-Zeeland en komen er grote cruiseschepen het gebied verkennen. In Tauranga ben ik maar een dagje gebleven tijdens deze dag heb ik de Mount Manganui beklommen. ’s Ochtends was het niet zulk mooi weer, waardoor de klim goed te doen was. Het eerste stuk van de tocht ging rondom de berg en aan de andere kant kon ik de berg gaan beklimmen. Na een klim van ongeveer een uur, het weer was inmiddels opgeknapt, kon ik gaan genieten van het prachtige uitzicht. Aan de ene kant zag je Tauranga liggen en de andere kant keek uit over de oceaan. De wolken boven deden de naam van Nieuw-Zeeland, Te Atearoa eer aan. Er hing een lange witte wolk boven! Toen ik weer terug was in het hostel, The Arthouse, en ik net een bakje koffie had gezet en ik rustig aan m’n blog wilde schrijven, ging het brandalarm af. Wij allemaal rustig naar buiten. Gelukkig bleek het vals alarm te zijn. Er zat een storing in en in het uur daarna ging het wel een keer of tien af. 

Rotorua

Na Tauranga ging de reis verder naar Rotorua. Dit stadje ligt aan Lake Rotorua en wordt omringt door vulkanen en ‘geothermal wonders’. Het ruikt er continu naar zwavel door de plekken waar de bodem zo dun en kwetsbaar is dat de gassen uit de magmakamers omhoog komen. Door de hitte uit deze kamers kan het grondwater tot 100ºC opwarmen. Op sommige plekken zie je dus natuurlijke ‘hot pools’ waarin het water kookt, of zie je kokend modder. Erg gaaf om te zien. 

De tweede dag in Rotorua leek het me handig om een shuttle te boeken die me naar een geiser, ‘Wai-o-tapu’, en het ‘Waimangu’ park zou brengen de shuttle zou me rond negen uur op komen halen. Maar die kwam dus niet opdagen. Uit eindelijk ben ik maar naar het informatie centrum gegaan om te kijken waar de bus bleef. Er was blijkbaar iets misgegaan met de boeking. Uiteindelijk zou ik de volgende dag de tour kunnen doen. Nou prima, ik ging nog even in het info-centrum kijken wat ik dan die dag zou gaan doen. Toen er opeens wel iemand binnenkwam om me op te halen om de tour te gaan doen. Gelukkig was ik nog om te zien hoe de geiser geactiveerd wordt. Deze geiser wordt ’s ochtends geactiveerd door er wasmiddel in te gooien. Het water kan dan wel tot 20 meter omhoog spuiten. De volgende stop was het Wai-o-Tapu park en daarna ging ik door naar Waimangu. De parken bestaan uit wandeling langs de ‘geothermal wonders’ en verschillende kraters van vulkanen.  Ik zou vanuit Waimangu om drie uur weer opgepikt worden door de bus. Maar om kwart over drie waren ze er nog niet. Gelukkig kwam ik een paar Nederlanders tegen die me toen afgezet hebben in Rotorua.

[ngg_images source=”galleries” container_ids=”49″ display_type=”photocrati-nextgen_pro_horizontal_filmstrip” image_crop=”0″ image_pan=”1″ show_playback_controls=”1″ show_captions=”0″ caption_class=”caption_overlay_bottom” caption_height=”70″ aspect_ratio=”1.5″ width=”100″ width_unit=”%” transition=”fade” transition_speed=”1″ slideshow_speed=”5″ border_size=”0″ border_color=”#ffffff” override_thumbnail_settings=”0″ thumbnail_width=”120″ thumbnail_height=”90″ thumbnail_crop=”1″ ngg_triggers_display=”always” order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″]

Whakatane

Vanaf Rotorua ging de reis verder naar Whakatane de plek om naar White Island te gaan. White Island is de enige actieve ‘marine Volcano’ van Nieuw Zeeland. Op een schaal van 1 tot 5 waarop de activiteit van de vulkaan wordt weer gegeven staat hij op dit moment op 1. De laatste keer dat hij uitbarstte was in april 2016. De as van deze lichte uitbarsting was nog goed zichtbaar toen wij over het eiland liepen. Het eiland is alleen te bereiken met de boot of per helikopter. Ik ben met een tour naar het eiland geweest en we zijn met een gids het eiland opgegaan. Uiteraard is het goed opletten waar je loopt op het eiland. Doordat de bodem niet overal even stevig is, is de kans groot dat je er doorheen zakt in in de lava terecht komt. Altijd opletten dus, en goed naar de gids luisteren. Doordat er veel zwavel in de lucht is het soms lastig om adem te halen. Daarom kregen we gasmaskers en snoepjes om het hoesten tegen te gaan. Al met al was het een erg bijzondere ervaring om over een actieve vulkaan te lopen. Tijdens de reis terug naar Whakatane kwamen we nog een groep dolfijnen tegen. Dat blijven toch bijzondere dieren om te zien!

[ngg_images source=”galleries” container_ids=”48″ display_type=”photocrati-nextgen_pro_horizontal_filmstrip” image_crop=”0″ image_pan=”1″ show_playback_controls=”1″ show_captions=”0″ caption_class=”caption_overlay_bottom” caption_height=”70″ aspect_ratio=”1.5″ width=”100″ width_unit=”%” transition=”fade” transition_speed=”1″ slideshow_speed=”5″ border_size=”0″ border_color=”#ffffff” override_thumbnail_settings=”0″ thumbnail_width=”120″ thumbnail_height=”90″ thumbnail_crop=”1″ ngg_triggers_display=”always” order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″]

De dagen erna heb ik verschillende wandelingen gemaakt door Whakatane langs de kust. Lekker genieten van de omgeving.

Gisborne 

De reis ging verder richting Gisborne. Het bijzondere aan deze plek is dat hier James Cook voor het eerst voet aan land in Nieuw-Zeeland heeft gezet. Verder vond ik Gisborne niet heel bijzonder. Er was een strandje langs de rivier en aan de zee. Dus verder een beetje rond gewandeld en een museum bezocht. 

Napier 

Na Gisborne was het tijd om de bus te pakken naar Napier, waar ik tijdens de kerst zou verblijven. De eerste dag in Napier heb ik een wijntour gedaan langs vier wijnmakerijen. In de omgeving rond Napier wordt veel wijn geproduceerd. Helaas was de derde wijnmakerij gesloten, in verband met de kerst. Gelukkig waren de andere drie wel geopend. De tour werd gedaan door iemand die zelf al 15 jaar wijn maakt en wist dus veel te vertellen over de omgeving. De eerste stop was op een van de eerste wijnmakerijen van de omgeving. Het werd ooit opgericht door de kerk om priesters op te leiden. Door de jaren heen zijn ze wijn gaan maken, eerst communie wijn en later commerciële wijn. Nu is het één van de grotere van Nieuw-Zeeland. Het gebouw stond vroeger lager en dichterbij de rivier maar door de dreigende overstromingen hebben ze het gebouw rond 1910 verplaatst naar de plek waar het nu staat. Uiteraard hier verschillende soorten wijn geproefd. Ook bij de andere twee wijnmakerijen de nodige wijnen geproefd. Persoonlijk vindt ik de rode wijn in Nieuw-Zeeland niet zo bijzonder. De Souvignon daar en tegen is erg lekker. Heel fruitig. De tour sloten we af met een kaasplankje en meer wijn. Daarna nog naar een uitzichtpunt geweest met uitzicht over het hele gebied. 

De tweede dag in Napier was het kerst. Wat in Nieuw-Zeeland betekend dat letterlijk alle bedrijven dicht zijn. Niet veel te doen dus in Napier. Maar weer eens een wandeling maken dus. Dit keer langs het strand en de haven. 

’s Avonds m’n kerstdiner gemaakt, bestaande uit: zoete aardappel, courgette, champignons en sojasaus! Oh en de schnitzel niet vergeten. Gelukkig was het wel lekker.